22-11-1963 5 5 13 13
Geweldig boek !! Geweldig boek wat je niet weg kunt leggen. 17 mei 2012
Een van de beste werken van Stehpen King! Een geweldig boek! Je blijft erin lezen. Het verhaal wordt zeer goed verteld, en wel zo goed dat je je in de tijd waant waarin de hoofdpersoon zich bevindt. Het gaat namelijk over tijdreizen en het effect dat veranderingen hebben die je aanbrengt in de verleden tijd. Het boek geeft je stof tot nadenken. Ik heb veel boeken van Stephen King gelezen en vind dit een van zijn beste boeken. Dit is echt zo'n boek waarbij je baalt als je het uit gelezen hebt. 26 april 2012
Niet weg te leggen! Ik vond dit weer een geweldig boek, je wilt gewoon weten hoe het verhaal zich ontwikkelt en hoe het uiteindelijk afloopt. Ik heb het in elk vrij momentje gepakt en binnen een paar dagen uitgelezen. Mijn gezin heeft zich even zelf moeten redden :-) 26 april 2012
briljante King Wat een fantastisch boek is dit van King! Een van zijn beste werken.Ik heb uiteindelijk tot 3 uur 's nachts zitten lezen om het uit te hebben.Het verhaal klopt van a tot z, wordt nergens uitgemolken of overdreven en geeft veel stof tot nadenken.De hoofdpersonen worden prachtig gekarakteriseerd en je ziet het verhaal voor je ogen voorbijkomen.Ik mag hopen dat dit boek ooit wordt verfilmd!Enige minpuntje, het boek had minstens nog twee keer zo dik mogen zijn... 5 april 2012
Nieuwe ontdekking! Ik ben een groentje wat boeken van Stephen King betreft, maar dit boek is meteen een schot in de roos!Het is moeilijk om dit boek weg te leggen, het maakt je zo nieuwsgierig...Het verhaal slokt je helemaal op, ik waande me in die tijd en kon het me beeldig voorstellen.Ik hoop dat er een film volgt... 5 april 2012
22-11-1963 Ben een grote fan van King, heb al zijn boeken en vindt deze een van de beste.Hoop dat er ook een film van wordt gemaaktKan niet wachten daaropFred S 20 maart 2012
Een frisse Stephen King, terug van weggeweest. Vroeger heb ik erg veel boeken verslonden van Stephen King. Ik vond het rauwe en fantasierijke werk altijd leuk om te lezen. Maar ook de korte verhalen vond ik leuk om te lezen, met als absolute hoogtepunten “Het� en “De Marathon�. Vooral de laatste heb ik inmiddels vaak herlezen en het verhaal blijft me pakken.Later werden zijn verhalen voor mij minder leuk om te lezen en ik heb hem als schrijver jaren links laten liggen. Een half jaar geleden toch maar weer eens geprobeerd en “Duma� verbaasde me in positieve zin.Toen ik voor het eerst “22-11-1963� zag liggen met op de cover een foto van Kennedy en zijn vrouw in de auto in Dallas, moest ik weten waar het boek over ging. Niet lang daarna heb ik het boek gekocht en bijna in een ruk uitgelezen. Oké, niet een ruk, maar in enkele dagen.De reden waarom “22-11-1963� mij zo aansprak was het principe van het verhaal: De hoofdrolspeler, Jack Epping, ontdekt een poort naar 1958 en kan vanuit het heden naar 1958 reizen en weer terug. Een tijdreisverhaal dus.Voordat hij zijn eigenlijke opdracht wil gaan voltooien reist hij enkele keren naar het verleden terug om daar wijzigingen aan te brengen en om te kijken of deze ook daadwerkelijk het heden veranderen. Uiteindelijk start Epping zijn queeste en wil hij gaan proberen om de moord op Kennedy te voorkomen in de stellige overtuiging daarmee miljoenen levens te redden. Voordat het zover is (november ’63 is de moord) gebeurd er natuurlijk van alles en wil Epping nog meer dingen rechtzetten dan alleen de moord op Kennedy.Of hij is zijn missie slaagt en of het verleden zich eenvoudig laat veranderen is aan de lezer om te ontdekken.Het verhaal is door Stephen King ditmaal niet doorspekt met gruwelijkheden en teveel grafische details en blijft daardoor voor iedereen goed leesbaar. In een dergelijk dik boek (ruim 850 pagina’s) verwacht je al snel dat het verhaal uitgemolken wordt en scènes onnodig lang worden gerekt om maar tot de hoeveelheid pagina’s te komen. Gelukkig is hier geen sprake van en blijft het verhaal vloeien en doorlopen in een stevig tempo.Soms wordt het verhaal op een prettige manier slepend verteld en wordt je als lezer meegezogen in de voorbereidingen die moeten leiden naar 22-11-1963. Erg spannend en prettig geschreven boek dus.Geschiedkundig (het gaat immers om een goed gedocumenteerd stuk verleden) valt er weinig af te dingen aan de inhoud van het verhaal.“22-11-1963�, voor wie van het thema tijdreizen en van een spannend verhaal houdt kan ik dit boek absoluut aanraden. 15 maart 2012
Ik ben een fan van King, maar niet van al zijn werken. The Green Mile staat wel op één voor mij, maar die mag nu een plaatsje gaan delen met 22-11-1963.Jake Epping, een 35-jarige leerkracht Engels, ontdekt via een oude vriend een poort in de tijd. Hij komt in 1958 terecht. Het zal nog vijf jaar duren eer het 22-11-1963 is en Jake heeft veel meer motieven om terug in de tijd te gaan. Uiteraard zitten er addertjes onder het gras en wel zo beschreven zoals alleen King dat kan: je gelooft het!Andere karakters, ook al komen ze maar kort naar voren, zijn goed uitgewerkt. Onwijs leuk is om oude bekenden tegen te komen uit een andere hit van King: It.Je hebt als lezer in feite geen flauw idee of het wel gaat lukken om de moordaanslag op president Kennedy voor te zijn. Hoe ver durft meneer King ten slotte te gaan?Dit boek heb ik soms bewust weggelegd zodat ik nog veel te lezen zou hebben. Zelfs toen ik nog maar tien bladzijden te gaan had, legde ik het weg om de doodsimpele reden dat ik het nog niet uit wilde hebben. Maar dat was onvermijdelijk natuurlijk.Het boek is een aanrader, ook al ben je geen Stephen King fan. Een levensechte 'what if' met emotie, die je na laat denken. Die je zelfs even laat denken dat het mogelijk is om zelf terug in de tijd te kunnen, maar je ook achter je oren laat krabbelen wat dat voor consequenties kan hebben.Ondanks het enorm aantal bladzijden ervaarde ik na het dichtslaan van dit boek een 'kater-gevoel': het had nóg dikker mogen zijn. Ik was gewoon nog niet klaar met het karakter Jake Epping, ik was van de man gaan houden en wilde nog geen afscheid nemen. Ik sloeg het boek dan ook dicht met een brok van emotie en moest zelfs een paar tranen wegvegen. 8 januari 2012