‘Een schrijver vergeet nooit de eerste keer dat hij een paar munten of een loftuiting accepteert in ruil voor een verhaal. Nooit vergeet hij de eerste keer dat hij het zoete gif van de ijdelheid in zijn bloed voelt en gelooft dat, als hij er nu maar in slaagt zijn gebrek aan talent voor iedereen verborgen te houden, de droom van de literatuur in staat zal zijn hem een dak boven het hoofd te verschaffen, een warme maaltijd aan het einde van de dag en, waar hij het meest naar hunkert: zijn naam gedrukt op een miezerig stuk papier dat ongetwijfeld langer zal leven dan hij. Een schrijver is veroordeeld tot de herinnering aan dat moment, omdat hij dan al verloren is en zijn ziel een prijs heeft.’
In het turbulente Barcelona van de jaren twintig krijgt de jonge broodschrijver David Martín, geobsedeerd door een onmogelijke liefde, het aanbod van een mysterieuze uitgever om een boek te schrijven zoals nog nooit geschreven is, een boek dat de wereld zal veranderen. De tol die David hiervoor moet betalen is echter torenhoog. David, zijn vader bruut vermoord, zijn moeder niet meer dan een schim op afstand, raakt als kind verzeild in het Kerkhof der Vergeten Boeken. Daar stuit hij op het sinistere, religieuze boek Lux Aeterna, verschenen bij de Parijse uitgever Andreas Corelli – Davids opdrachtgever – en geschreven door ene Diego Marlasca. Ooit behoorde Davids huis met de toren toe aan deze onfortuinlijke advocaat, die zich geheel op het schrijven toelegde, tot hij onder duistere omstandigheden thuis om het leven kwam. Spoedig blijken er tussen hemzelf en Marlasca meer parallellen te bestaan dan David kon vermoeden ...
Het spel van de engel is een labyrintisch verhaal vol intriges, verraad, vriendschap en tragedie, maar ook een verhaal over de gevaarlijke kunst van het schrijven en de macht van woorden.
De klantenbeoordelingen worden gecontroleerd (klik hier voor meer uitleg) voor en na de plaatsing. Als een beoordeling ondanks onze controle toch kwetsend is, klik dan op de 'meld misbruik' link bij de beoordeling.
prachtig boek
tina magdeleyns 10-02-2011
gewoon een prachtig boek zonder veel woorden , net zoals schaduw van de wind
De eerste bladzijden van het boek zijn fantastisch. Het nodigt uit om verder te lezen. Maar nadien zijn er stukken bij die te langdradig zijn en waarbij de spanning wegebt.
Zafon heeft wel een vloeiende schrijfstijl. Zijn personages zijn eveneens de moeite waard en niet alledaags.
Over het algemeen, toch een aangenaam boek dat voor mij 'goed' verdient.
Een waardevolle opvolger voor 'De schaduw van de wind'. Mysterieus, spannend en onverwacht. Zafon speelt vooral met het begrip ruimte en creëert daarmee een aparte sfeer, heel subtiel. Het spreekt tot de verbeelding maar zorgt ook voor een gezonde dosis spanning en angst. Schitterend.
Carlos Ruiz Zafón en het 'ondoordringbare' Barcelona
Rik Wouters 28-08-2009
"Het spel van de engel" dat een voor de meeste lezers ongekend Barcelona tot leven wekt, nodigt door de indeling in relatief kleine hoofdstukken uit om in één ruk uitgelezen te worden. Het is evenwichtig en 'overzichtelijker' dan "De Schaduw van de wind". Als Barcelona-kenner kon ik hoofdpersonage Martín zonder moeite door de straten en stegen van de stad volgen. Het was voor mij als tuiskomen in de stad van mijn dromen. Kortom, een magistrale roman.
Na "de schaduw van de wind" keek ik uit naar het volgende boek van Zafon. Voor mij zitten er teveel bladzijden tussen de voorpagina en de achterflap. Als ik zie dat dit boek 4 sterren krijgt kijk ik daar wel van op.
geschreven als een 'voorloper' op 'De Schaduw van de wind', is dit opnieuw een heel goed boek, maar toch nog ierts minder dan 'De Schaduw van de Wind', dat dan ook een meesterwerk is. Dezelfde plaatsen, sfeer, personen e.a. voeren ons naar een mysterieus Barcelona. Een aanrader.
Net als de schaduw van de wind een onvergetelijk boek. Het voortdurende spel tussen fictie en non fictie in uw brein stimuleert je om je leessnelheid te verhogen en meegevoerd te worden in de wereld van verloren dromen.
Verlangend lees je van letter tot letter, van woord tot woord, van zin tot zin en ongeduldig van bladzijde tot bladzijde. De spanning vindt zijn weg in je aderen en de pijn van de weg genomen liefde vertraagt het kloppen van je hart. De schrik dat Martin zijn Cristina nooit meer zal terug krijgen, laat je geest in snelvaart over de pagina's razen om de verloren en gestorven hoop opnieuw leven in te blazen. De obstakels worden te groot en de liefde te ver mee weg genomen door de grootste vijand. Alle hoop trekt zich terug en de bladzijden worden er te weinig.
En dan...
Het boek is uit, nog maar net dichtgeslagen en onmiddellijk overvalt je dat afschuwelijke, lege gevoel en de wetenschap dat het weer jaren zal duren alvorens je weer zo een machtig werk zal lezen als 'Het spel van de engel'.
Ongelooflijk.
Als je geest nood heeft aan een zalige vakantie, laat je dan meeleiden door Zafon naar het Barcelona van de vorige eeuw.
Zijn uitzonderlijk schrijftalent voert je mee in het hoofd van David, een ontluikend schrijverstalent die zich een weg baant door het rauwe leven als een ongewenste zoon, slachtoffer en meester van zijn natuurtalent. Een onmogelijke liefde en een onverwoestbare schrijverswoede begeleiden hem in het spel van de engel.
Het wordt weer eens genieten van Zaffon, van zijn complexe verhalen en zijn liefde voor het boek die je meevoeren naar de rand van droom en werkelijkheid , van cultuur en magie . Je ontzag voor de kunst van het woord groeit met het woord."
Sinds jaren was ik niet dermate geboeid geweest door een boek. Deze is meestelijk geschreven (en vertaald). Hoewel het verhaal totaal anders is dan zijn voorgaande boek weet Carlos de personages en de sfeer van deze laatste opnieuw in leven te brengen. Tot de laatste bladzijde verveel je je op geen enkel ogenblik. Van geen enkele passage wens je dat die zou ingekort worden of gewoon niet geschreven werd. Een MUST om te lezen. Diegene die allergisch zijn tegen dikke boeken zullen genezen zijn en zullen wensen dat deze twee maal zo dik zou zijn geweest. Dit is geen aanrader; je moet hem gewoon lezen. Spijtig dat Carlos trager schrijft dan er gelezen wordt.
Een prachtig en pakkend boek! Het had me vanaf de eerste pagina in zijn greep, de onverwachte wending aan het einde kwam volkomen onverwacht, spanning wordt door het hele boek opgebouwd. De mooie uitgave geeft bovendien een luxueus gevoel bij het lezen. Ik ben verschillende keren tot diep in de nacht opgebleven omdat ik het boek niet kon wegleggen... Een echte aanrader!
Zafon laat zich hier weer kennen als een groot schrijven. In een prachtige taal schept hij zijn personages en beschrijft hij Barcelona alsof je ter plaatse bent. Er groeit gestaag een spanning in het verhaal die nieuwsgiering maakt naar wat komen gaat. Weliswaar een dik boek, maar de vloeiende taal zorgt ervoor dat de pagina's verslonden worden. Dit boek zal ik meer dan eens lezen, het samenspel van verschillende elementen zullen nog voor nieuwe ontdekkingen zorgen.